نقد اختصاصی
-
“موقعیتی هدررفته” نوشته ای بر نمایش پسربه کارگردانی علی مقدم/ منتقد هنرنت: نیلوفر ثانی
“پسر” نمایشنامه‌ای از سه‌گانه‌ی خانوادگی فلوریان زلر بعد از پدر و مادرست که در سال۹۷ ترجمه و منتشرشده است و…
بیشتر بخوانید » -
” تبارشناسی شرارت” نوشته ای بر نمایش شازده احتجاب به کارگردانی افشین زمانی/ منتقد هنرنت: نیلوفر ثانی
داستان “شازده احتجاب” اثر ماندگار هوشنگ گلشیری، دست‌مایه افشین زمانی برای اجرایی صحنه‌ای شده است که ضمن حفظ فضای تعلیقی…
بیشتر بخوانید » -
“بیگانه در تئاتر” نوشته ای بر نمایش بیگانه در خانه به کارگردانی سید محمد مساوات/ منتقد هنرنت: دکتر فاطمه درخشان
بیگانه در خانه اثر دیگری از محمد مساوات، که بی تاثیر از اثرهای پیشین او نیست، باز هم در قالبی…
بیشتر بخوانید » -
ویژه جشنواره، “تئاتر در خدمت توده” نوشته ای بر نمایش “شهر بد” به کارگردانی پاول ژوکوتاک از کشور لهستان/ منتقد هنرنت: دکتر فاطمه درخشان
شهر بد یکی از نمایش های خارجی از کشور لهستان در جشنواره سی و هشتم به اجرا درآمد که روایتگر…
بیشتر بخوانید » -
ویژه جشنواره؛ «روایت بودن» نوشته ای بر نمایش است به کارگردانی پرنیا شمس/ منتقد هنرنت: دکتر فاطمه درخشان
است، صورتی از کلمه هست و آن مفرد غایب (سوم شخص مفرد) از مصدر هستن و به معنای وجود داشتن…
بیشتر بخوانید » -
“مرثیه‌ای سازش‌پذیر” نوشته‌ای بر نمایش مرثیه‌ای برای ژاله.م و قاتلش، به کارگردانی میلاد فرج زاده/منتقد هنرنت: نیلوفر ثانی
نمایشِ مرثیه‌ای برای ژاله.م و قاتلش، که داستانِ ژاله معین، دختر مبارز در حزب توده‌ای‌ست که در تیرماه ۱۳۳۲ یعنی…
بیشتر بخوانید » -
“هذیانه‌ای ناکام” نوشته ای بر نمایش کوچه مختار بود و ساسان بود و سیمین به کارگردانی جواد صداقت، الهام ابنی/ منتقد هنرنت: نیلوفر ثانی
سالن کوچک مولوی، میزبان نمایشی‌ست که دکور پر حجم و جذابی دارد که بیشتر شبیه کلبه‌ای چوبی‌ست. و با کف…
بیشتر بخوانید » -
“نویسنده‌ای که شعبده‌باز شد” نوشته ای بر نمایش رفتم سیگار بخرم … به کارگردانی باقر سروش/ منتقد هنرنت: نیلوفر ثانی
نمایش” رفتم سیگار بخرم، ده سال طول کشید” که بخشی از نام آن در ممیزی حذف شده و نیمه‌اقتباسی از…
بیشتر بخوانید » -
“سمفونی متوسط خاموش” نوشته ای بر نمایش سمفونی کوچک سکوت، به کارگردانی سینا راستگو/ منتقد هنرنت: آریو راقب کیانی
نمایش “سمفونی کوچک سکوت” به کارگردانی سینا راستگو سالن یک عمارت نوفل لوشاتو را به دو بخش تقسیم کرده است.…
بیشتر بخوانید » -
“خنگ وخنگتر” نوشته ای بر نمایش جان و جو به کارگردانی محمدرضا چرختاب/ منتقد هنرنت: آریو راقب کیانی
نمایش “جان و جو” به نویسندگی آگوتا کریستوف و کارگردانی محمدرضا چرختاب از آن دست نمایش‌هایی‌ست که سعی در نمایش…
بیشتر بخوانید »