نقد اختصاصی

“هیولا کیست؟” نوشته ای بر نمایش مانستر به کارگردانی کوروش شاهونه/ منتقد هنرنت: نیلوفر ثانی

مانستر به معنای “هیولا” نمایشی‌ست که با نویسندگانی ایرانی، در جایی خارج از ایران اتفاق می‌افتد و مربوط به زوجی…

بیشتر بخوانید »

“مرگ بازی” نوشته ای بر نمایش تولد بازی به کارگردانی کیمیا کاظمی/ منتقد هنرنت: آریو راقب کیانی

جنسیت زدگی را یک بیماری اجتماعی می دانند. نگاهی که در آن نقش جنسیتی بسیار تعیین کننده است و موجبات…

بیشتر بخوانید »

“سمفونی ناموزون” نوشته ای بر نمایش «سمفونی کوچک سکوت» به کارگردانی سینا راستگو/ منتقد هنرنت: دکتر فاطمه درخشان

سمفونی کوچک سکوت با نگاهی به نمایشنامه «مردگان بی کفن ودفن» اثر ژان پل سارتر، ساخته شده است. این نمایشنامه…

بیشتر بخوانید »

” کدام طرف دیوار دیوانه‌ترند؟! ” نوشته ای برنمایش نقل مکان به کارگردانی فاطمه محمودی/ منتقد هنرنت: نیلوفر ثانی

“نقل مکان” اقتباس جمع و جور و جذابی از رمان دارالمجنانین جمالزاده است که فاطمه محمودی آن را برای یک…

بیشتر بخوانید »

“جایی بیرون از جهانِ منطق” نوشته ای بر نمایش سکرات به کارگردانی محمدحسین معارف/ منتقدهنرنت: نیلوفر ثانی

“سکرات” نمایش رئالی‌ست که با پرداخت دو دهه از زندگی خانواده‌ای، داستان خود را پی‌ریزی می‌کند. با رگه‌هایی از طنز…

بیشتر بخوانید »

“در امتداد شب” نوشته ای بر نمایش جمعه کشی به کارگردانی اسماعیل خلج/ منتقد هنرنت: فرزام قدیری نیا

آنچه جمعه کشی را از اجراهای این روزهای تئاتر ایران متمایز می نماید نوعی بازگشت به گذشته ی  با اصالت…

بیشتر بخوانید »

“به دور خود چرخیدن” نوشته ای بر نمایش گریز از مرکز به کارگردانی احسان اکبر نژاد/منتقد هنرنت: آریو راقب کیانی

شاید در ظاهر نمایش های کمدی به دلیل آنکه توان سرگرم کنندگی بیشتری نسبت به سایر ژانرهای نمایشی دارند، در…

بیشتر بخوانید »

مرثیه ای برای انسان نگاهی به نمایش “لوله” اثر علیرضا اجلی / منتقد هنرنت: فرزام قدیری نیا

لوله اثر علیرضا اجلی حکایت جامعه ای است که به خود ویرانگری رسیده است و تصویرگر جامعه ای دیکتاتور پرور…

بیشتر بخوانید »