تصویری از یک زن مبارز و امیدوار؛ وقتی زندگی فدای قهرمانی می‌شود
الهام آقالری کارگردان مستند «بی‌وزیر» در گفتگو با خبرنگار مهر درباره موضوع این اثر و انگیزه‌ای که او را به سمت تولید این پروژه سوق داد، بیان کرد: این مستند روایت زندگی ملیحه صفایی است؛ ورزشکاری که در مسابقات پارا آسیایی هانگژو موفق به کسب چهار مدال طلا برای ایران شد. در روند ساخت این فیلم، تلاش ما بر این بود که صدای ملیحه را به گوش جهانیان برسانیم؛ او در تلاش است تا کشور ژاپن، به عنوان میزبان مسابقات پارا آسیایی ناگویا، را وادار کند تا از تیم‌های شطرنج نابینایان آسیا نیز برای حضور در این رقابت‌ها دعوت به عمل آورد.
وی با اشاره به اولین برخورد خود با این سوژه افزود: در جریان تولید یک پروژه سینمایی دیگر در مشهد، با ملیحه آشنا شدم. شخصیت مصمم، شجاع و بسیار جذاب او بلافاصله توجه مرا جلب کرد. او با دغدغه خود از عدم دعوت تیم‌های نابینا توسط ژاپن برای مسابقات پارا آسیایی صحبت کرد و من به عنوان یک زن، با او هم‌ذات‌پنداری کردم و این موضوع برایم به یک دغدغه عمیق تبدیل شد. می‌خواستم در مسیر تلاش‌های او باشم تا صدایش شنیده شود و از شرکتش در مسابقات حمایت شود.
تصویرگری از یک زن مبارز و امیدوار
آقالری با اشاره به مضمون اثر و تصویر ارائه‌شده از یک زن مبارز توضیح داد: در این فیلم با سوژه‌ای روبه‌رو هستیم که به وضعیت موجود اعتراض دارد و برای این اعتراض، به شکلی صحیح تلاش می‌کند. مخاطب در این اثر شاهد است که ورزشکاران چگونه زندگی شخصی و خانواده خود را فدای قهرمانی می‌کنند. ملیحه صفایی در مسیر اعتراض خود، هرگز ناامید نمی‌شود. او با وجود تمام چالش‌ها، با صلابت به دنبال حق خود است و من به عنوان کارگردان، از این ویژگی شخصیتی استقبال کردم.
وی ادامه داد: ما در این فیلم چالش‌های روزمره او را به دلیل نابینایی مشاهده می‌کنیم، اما در عین حال شاهد شخصیتی هستیم که به بهترین شکل ممکن برای دفاع از حقوق خود تلاش می‌کند. هدف ما نشان دادن این بود که حتی اگر نتیجه تلاش‌ها شکست باشد، می‌توان از این تجربه برای تصمیم‌های بعدی استفاده کرد.
انتقاد از حمایت‌های موجود
این مستندساز درباره شیوه فیلمبرداری و چالش‌های تولید پروژه اظهار کرد: بخش عمده پژوهش این کار به صورت تلفنی انجام شد و از آنجا که با ملیحه ارتباط مستمری داشتیم، او روزانه از اتفاقات زندگی خود برای من پیام می‌فرستاد. برای فیلمبرداری نیز به مدت ۱۰ روز در مشهد حضور داشتم. تصمیم گرفتم فیلمبرداری را به صورت تک‌نفره انجام دهم تا سوژه در برابر دوربین احساس محدودیت یا سانسور نکند و همه چیز کاملاً طبیعی و واقعی پیش برود.
کارگردان مستند «بی‌وزیر» با انتقاد از وضعیت حمایت‌ها عنوان کرد: در روند تولید با چالش‌های جدی روبه‌رو شدیم. قرارداد اولیه من با بخش مستند سازمان سینمایی سوره برای ساخت یک فیلم بلند بود، اما به دلیل شرایط تغییر در این بخش، اجازه ندادند کار به یک مستند بلند تبدیل شود و قرارداد را به یک فیلم کوتاه سی‌دقیقه‌ای تغییر دادند. این موضوع فرصت ادامه کار در قالب یک اثر بلند را از ما گرفت.
آقالری در پایان درباره بازخوردهای نمایش فیلم در جشنواره فیلم کوتاه تهران و وضعیت اکران آن گفت: به‌رغم تمرکز اصلی جشنواره بر آثار داستانی، در سال‌های اخیر استقبال از مستندها بسیار افزایش یافته است. مخاطبان با دیدن مستند «بی‌وزیر» بازخوردهای مثبتی داشتند و از دیدن زندگی این شخصیت لذت بردند. درباره اکران عمومی نیز با توجه به تغییرات در ساختار سازمان سینمایی، هنوز برنامه‌ای مشخص نیست و باید منتظر تصمیمات بعدی بود.
