تئاتر کودک‌ونوجوان مشکل زیرساخت دارد؛ لزوم ثابت ماندن دبیر جشنواره

به گزارش هنگام هنر به نقل از خبرنگار مهر، مریم معترف از فعالان قدیمی تئاتر بزرگسال و کودک و نوجوان محسوب می‌شود و حضور وی در سال‌های متمادی به‌عنوان یک فرد ثابت در جشنواره‌های تئاتری به‌ویژه کودک و نوجوان اتفاقی قابل پیش‌بینی است. وی با نگاه و رویکردی آسیب‌شناسانه به تئاتر کودک و نوجوان به ارائه توضیحاتی پرداخت.

مریم معترف درباره وضعیت تئاتر کودک در حال حاضر گفت: به نظر من یکی از مشکلات اصلی، کمبود سالن تئاتر برای کودکان است، ما الان کانون پرورش فکری و تالار هنر را داریم، اما بهتر است بچه‌ها در هر محله‌ای سالن خودشان را داشته باشند، جایی که بتوانند با ذوق و شوق بروند، کار کنند و کار ببینند، ولی متأسفانه این امکان وجود ندارد.

وی ادامه داد: مشکل بودجه هم هست که البته فقط به تئاتر کودک مربوط نمی‌شود و تئاتر بزرگسال هم با آن روبه‌روست، ولی اگر بتوانیم از همین راه‌ها بچه‌ها را علاقه‌مند کنیم که بیایند و تئاتر ببینند، اتفاق خیلی خوبی است.

این هنرمند درباره نقش مسئولان در حل مشکلات تئاتر کودک همچنین بیان کرد: این موضوع بیشتر به مسئولان برمی‌گرد، اهالی تئاتر خودشان تلاششان را می‌کنند، اما ممکن است بستر برایشان فراهم نباشد. آنها مشکل دارند، ولی کار می‌کنند، می‌نویسند و بازی می‌کنند، مسئولان هم باید همت کنند و هم در مسئله بودجه و هم در زمینه سالن‌های تئاتر، تا حد امکان امکانات را توسعه دهند.

معترف درباره اینکه آیا می‌توان دوره مشخصی را به‌عنوان دوران اوج تئاتر کودک در نظر گرفت، گفت: به نظر من تئاتر کودک هیچ‌وقت یک دوران اوج مشخص نداشته است. شاید اشتباه کنم، اما دوره‌های مختلف کمی با هم فرق می‌کردند، مثلاً در دهه‌های ۶۰، ۷۰ یا ۸۰، یک یا ۲ کار خوب روی صحنه می‌آمد و با استقبال بچه‌ها مواجه می‌شد، اما بعد دوباره روال به هم می‌خورد. در بعضی دوره‌ها همه‌چیز استانداردتر و طبق روال‌تر بود، حتی به لحاظ مخاطبی که داشت، اما روند ثابتی وجود نداشته است، امیدواریم این روند ثابت از این به بعد شکل بگیرد.

این کارگردان با اشاره به الزاماتی که برای ایجاد یک روند ثابت و رسیدن تئاتر کودک به جایگاه مطلوب لازم است، نخستین مسئله را بودجه دانست و عنوان کرد: مرحله اول همانطور که گفتم بودجه است، باید گروه‌ها بتوانند کار کنند، برای نمایششان لباس و وسایل صحنه تهیه کنند و حتی برای تمرین سالن داشته باشند، اگر حمایت‌ها بیشتر شود و بچه‌ها هم تشویق شوند که کار کنند، خود تئاتر کودک رشد می‌کند، این اتفاق باید در شهرستان‌ها هم بیفتد که متأسفانه کمتر اتفاق می‌افتد.

معترف با اشاره به تمرکز امکانات تئاتری در تهران نیز اظهار کرد: متأسفانه یک اتفاق نه چندان خوب این است که انگار همه‌ امکانات تمرکزش در تهران است، در حالی که ما در شهرهای دیگر هم این همه بچه داریم، حتی شهرهایی داریم که به نسبت جمعیت، تعداد کودکانشان بیشتر است، باید از آنها حمایت شود و برایشان کار انجام شود.

وی در ادامه درباره جشنواره تئاتر کودک و نوجوان و تأثیر آن بر این حوزه تصریح کرد: همین که اسم جشنواره تئاتر کودک می‌آید، بچه‌ها می‌آیند، کار می‌کنند، کار انتخاب می‌کنند، می‌خوانند و می‌نویسند. همین خودش خیلی مهم است، ولی باید یک نظم و ترتیب داشته باشد و این وضعیت کمی کم است.

معترف در بخش دیگری از صحبت‌هایش ثابت بودن محل برگزاری جشنواره را نیز اتفاق مثبتی دانست و یادآور شد: اینکه محل برگزاری جشنواره یک شهر باشد و جشنواره هر سال آنجا برگزار شود، خیلی خوب است. الان همدان به عنوان شهر برگزاری جشنواره تئاتر انتخاب شده است، ولی تعداد سالن‌های نمایش‌ کم است. به جز یکی دو سالن اصلی و نسبتا بزرگ، یکی دو سالن کوچک دیگر هم هست ولی متأسفانه سالن‌های دیگری به حد کافی وجود ندارد.

وی همچنین پیشنهاد کرد آثار جشنواره پس از اجرا در همدان، در دیگر شهرهای استان نیز روی صحنه بروند و افزود: فکر می‌کنم کار دیگری که مناسب باشد این است که کارهایی که در جشنواره همدان اجرا می‌شود، در شهرهای استان همدان هم اجرا شود. برای بچه‌های آنجا هم خوب است، تشویق می‌شوند، می‌بینند، خوششان می‌آید و علاقه‌مند به این حوزه می‌شوند.

معترف در پایان یکی از مشکلات جشنواره را تغییر مداوم دبیر آن دانست و توضیح داد: من ترجیح می‌دهم دبیر جشنواره هر سال یا هر ۲ سال یک‌بار عوض نشود، فکر می‌کنم بهتر است دبیر برای مدتی ثابت باشد تا اگر طرحی داد، بتواند سال بعد آن را پیاده کند و طرحش را کامل‌تر کند. اگر امسال مثلا من بیایم و هر طرحی بدهم، ولی سال دیگر کس دیگری بیاید و با سلیقه خودش همه‌چیز را عوض کند، آن طرح فرصت پیدا نمی‌کند که نتیجه بدهد، فکر می‌کنم بد نباشد حداقل برای چند سال یک دبیر ثابت بگذارند، نتیجه کارش را ببینند و بعد اگر دیدند نتیجه مثبتی نداشته، سراغ فرد دیگری بروند.