بازتابی از حس درونی انسان؛ وقتی در میان ویرانی توان خلق کردن دارید
روژینا حاجیان کارگردان فیلم کوتاه «پربتنی» در گفتگو با خبرنگار مهر درباره ایده اولیه این فیلم گفت: ایده این فیلم از یک تصویر شروع شد، تصویر بدنی که در میان ویرانی هنوز می‌رقصد. برای من بدن و موسیقی زبان‌هایی بودند که می‌توانستند بدون روایت مستقیم، این جهان و حسِ درونی آن را منتقل کنند.
وی درباره انتخاب عنوان «پربتنی» و تضاد موجود در آن میان پر و بتن توضیح داد: «پر» برای من نماد انسانی است که مانند یک پر روی زمین می آید و با اتفاق های دنیا تبدیل به یک پر بتنی می‌شود.
حاجیان درباره درون‌مایه فیلمش اظهار کرد: این فیلم داستان آمدن، تقلا کردن، سنگین شدن و در نهایت فروپاشیدن است. برای من، این چرخه هم مفهومی انسانی دارد و هم واکنشی به شرایط و جهان پیرامون است؛ مسیری که از یک سو چرخه‌ای انسانی را به تصویر می‌کشد و از سوی دیگر، بازتابی از جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم.
این کارگردان با اشاره به اینکه بدن یک بالرین را به ابزار اصلی روایت تبدیل کرده است، گفت: بدن قبل از کلمات واکنش نشان می‌دهد. من نیز در این فیلم می‌خواستم چیزی را روایت کنم که شاید با دیالوگ بخشی از حقیقتش از بین می‌رفت.
وی در پاسخ به اینکه انتخاب موسیقی‌های آلگری و استراوینسکی چه نقشی در شکل‌گیری فضای فیلم داشته است، عنوان کرد: موسیقی برای من صرفاً پس‌زمینه نبود بلکه یکی از شخصیت‌های فیلم بود. تضاد میان لطافت موسیقی آلگری و خشونت ریتمیک استراوینسکی به ساختن ۲ نیروی اصلی فیلم یعنی سبکی و سنگینی کمک زیادی کرد.
این کارگردان با اشاره به اینکه در «پربتنی» رقص همزمان واجد نوعی لطافت و خشونت است، گفت: با قرار دادن حرکت‌های نرم در برابر توقف، ضربه، وزن و مقاومت بدن می‌خواستم حتی وقتی بدن زیبا حرکت می‌کند، احساس کنیم چیزی در حال جنگیدن با آن است.
حاجیان در پایان متذکر شد: «پربتنی» می‌خواهد بگوید تنها چیزی که از انسان و ویرانی بر جای می‌ماند، زیبایی است. منظور من از زیبایی در این فیلم، صرفاً زیبایی بصری نیست؛ بلکه لحظه‌ای است که انسان، حتی در دل ویرانی، همچنان توان خلق کردن دارد. شاید همه‌چیز از بین برود، اما همین تلاش برای خلق زیبایی، ردپای انسان را باقی می‌گذارد؛ درست مانند گچ‌بری‌های زیبایی که حتی در یک خانه ویران، همچنان از حضور و زندگی انسان در آنجا حکایت می‌کنند.
فیلم تجربی «پربتنی» به کارگردانی روژینا حاجیان و تهیه‌کنندگی روژینا حاجیان و علی رستمی در چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران حضور دارد.
سجاد شاهقلی به‌عنوان رقصنده باله در این فیلم حضور دارد.
از دیگر عوامل این اثر می‌توان به دستیار کارگردان: امیرحسین خوب، مدیر فیلمبرداری: امیر نیاکام، فیلمبردار: عرشیا حسین، دستیار فیلمبردار: امیرعلا ابراهیمی، تدوین و طراح صدا: علی رستمی، طراح صحنه: روژینا حاجیان، طراح لباس: اشرف لطفی، مدیر تولید: سیاوش درخشانی، عکاس پشت صحنه: مهرنوش گلشنی، عکاس پوستر: امیرحسین خوب، مدیر تدارکات: کوروش چهرازی و مشاور رسانه‌ای: سیدمحمدصادق سیادت اشاره کرد.
