دیدی دکواین رئیس سابق آکادمی گنکور از دنیا رفت

به گزارش هنگام هنر به نقل از خبرگزاری مهر به نقل از لوموند، دیدی دکواین، نویسنده و فیلمنامه‌نویس فرانسوی، در ۸۱ سالگی درگذشت.

او که سال ۱۹۷۷ جایزه گنکور را برای کتابش «جان دوزخی» دریافت کرد، از سال ۱۹۹۵ دبیر آکادمی گنکور شد و از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ ریاست آکادمی را بر عهده داشت. آکادمی در بیانیه‌ای درگذشت وی اعلام کرد: دیدی دکواین، رمان‌نویسی بود که آرمان‌های والایی در زبان و ادبیات داشت، همانطور که آثارش گواه آن است. آکادمی با تأکید بر احترام والای او به زبان و ادبیات، گفت: او خواننده‌ای دقیق و مهربان و همراهی عمیقاً انسان‌دوست بود.

این نویسنده که از دهه ۱۹۷۰ چهره‌ای برجسته در حیات فرهنگی فرانسه بود، پس از چندین سال مبارزه شجاعانه و سرسختانه با سرطان از دنیا رفت.

این بیماری مانع از کار او تا پایان عمر نشد و به گفته پسرش وی که علاقه‌مند داستان‌های جنایی واقعی و عاشق آسیا بود، آخرین آثار ادبی منتشر شده را تا همین چند روز پیش می‌خواند.

دیدی دکواین، متولد ۱۳ مارس ۱۹۴۵، کار خود را به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه «فرانس-سوآر» آغاز کرد و سپس با نشریه‌های ادبی «نوول لیترر»، «فیگارو» و «وی اس دی» و ایستگاه رادیویی اروپا ۱ همکاری داشت.

در ۲۰ سالگی وی اولین رمان خود را با عنوان «آزمایش عشق» منتشر کرد و پس از آن این مسیر را با خلق حدود ۳۰ رمان دیگر از جمله «کودک دریای چین جنوبی»، «قتل به سبک انگلیسی» و «مادام سیرلینگ» ادامه داد. بهار امسال آخرین رمان وی «میپاپس» منتشر شد که الهام گرفته از یک داستان واقعی در جنوب آمریکا بود.

وی در «جان دوزخی» برنده جایزه گنکور، درباره مردی تنها در آمریکای معاصر نوشته است؛ جان، یک شیشه‌شوی است که انحطاط نیویورک را از ارتفاع آسمان‌خراش‌هایش مشاهده می‌کند.

دکواین در این رمان به بررسی موضوع‌هایی مانند تنهایی، جستجوی هویت و برخورد بین فرهنگ‌های بومی آمریکا و غرب می‌پردازد. برای این نویسنده، جایزه گنکور به مثابه یک بیانیه ماموریت، وی را به نوشتن حتی بهتر فراخواند.

دیدی دکواین همچنین فیلمنامه‌نویس پرکاری بود و با کارگردانانی مانند مارسل کارنه، روبر انریکو و هنری ورنوی و همچنین به‌طور گسترده برای تلویزیون کار کرد. وی نویسنده فیلمنامه «به سوی زندگی» بود که در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن سال ۱۹۹۱ به نمایش درآمد و جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم کن را از آن خود کرد.

نقش قهرمان داستان، پاتریک پرو، یک عکاس آزاد فرانسوی که برای پوشش جنگ بی‌پایان به بیروت رفته بود، توسط هیپولیت ژیراردو بازی ‌شده بود. در لبنان، پاتریک پرو گروگان گرفته می‌شود و زندگی‌اش در شبی طولانی و وحشیانه فرو می‌رود. این فیلم اسارت او را روایت می‌کند، داستان یک شهر و مردمی که در جنگی که پانزده سال به طول انجامید، اسیر شده‌اند.

او ریاست بخش درام در شبکه فرانس ۲ را بر عهده داشت و سال ۱۹۹۹ جایزه سپتامبر طلایی بهترین فیلمنامه را برای یک مینی سریال دریافت کرد که با اقتباس از «کنت مونت کریستو» نوشته شده بود. ژرار دوپاردیو، اورنلا موتی، ژان روشفور و پیر آردیتی از بازیگران این مینی سریال بودند.

از فهرست بلند بالای فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته می‌توان به «بینوایان»، «ناپلئون» و «بالزاک» نیز اشاره کرد.