[ad_۱]
به گزارش هنگام هنر به نقل ازهنرآنلاین، نمایشنامههای «یک صبح ناگهان»، «حضرت والا» و «کابوس حضرت اشرف» سهگانه نمایشی حسین پاکدل نویسنده و کارگردان تئاتر با حالوهوای تاریخی است که نویسنده در آنها با زبانی آمیخته به طنز و نگاهی انتقادی، به بازخوانی مقاطعی از تاریخ معاصر ایران پرداخته است.
پاکدل که فعالیت هنری خود را از سالهای دور با رادیو آغاز کرد، در ادامه با تلویزیون و مدیریت فرهنگی پیوند خورد و سالها در عرصههای مختلف هنری حضور داشت. در این اثر، او دغدغههای فکری و اجتماعی خود را در قالب درام نمایشی دنبال میکند. سه نمایشنامه این کتاب، هر یک به دورهای متفاوت از تاریخ ایران نظر دارد و با روایتی داستانی، مناسبات قدرت و پیامدهای آن را به تصویر میکشند.
نمایشنامه «یک صبح ناگهان» اقتباسی آزاد از رمان «طشت خون» نوشته اسماعیل فصیح است. داستان در بستر رویدادهای پس از مرگ ناصرالدینشاه قاجار شکل میگیرد و زندگی خانوادهای را روایت میکند که در میانه تحولات سیاسی و اجتماعی آن دوره، با بحرانها و آشوبهای زمانه مواجه میشوند. در این نمایشنامه، سیاست و زندگی روزمره درهمتنیده میشود و شخصیتها، ناگزیر از واکنش به شرایط تاریخی پیرامون خود هستند.
در نمایشنامه «حضرت والا»، نویسنده به سراغ دوران پهلوی و زندگی تیمورتاش، از چهرههای بحثبرانگیز آن دوره، رفته است. روایت از زاویه دید دختر او شکل میگیرد و متن، با لحنی شاعرانه و گاه تلخ، به بررسی روابط قدرت، وفاداری و سقوط میپردازد. پاکدل در این اثر تلاش کرده است تصویری چندوجهی از شخصیتها ارائه دهد و از نگاه تکبعدی فاصله بگیرد.
«کابوس حضرت اشرف» سومین نمایشنامه این مجموعه، بر شخصیت قوامالسلطنه تمرکز دارد. سیاستمداری که در تاریخ سیاسی ایران همواره محل مناقشه بوده است. نویسنده با پرهیز از داوری قطعی، چهرهای خاکستری و پیچیده از او ترسیم میکند و مخاطب را به تامل درباره تصمیمهای سیاسی و پیامدهای آنها فرامیخواند. فضای نمایشنامه، آمیزهای از واقعیت تاریخی و پرداخت نمایشی است که بر جنبههای انسانی و درونی شخصیت تأکید دارد.
در بخشی از متن کتاب میخوانیم: «ملک: من میترسم… از همون روز میترسم آقاجان… هنوزم میترسم… راست میگن آقاجان که میگن داداش کمال مرده؟… من که عاشقش بودم، مگه میشه بمیره؟…»
این مجموعه در قطع رقعی و در ۲۸۴ صفحه توسط انتشارات نیماژ منتشر شده و در دسترس علاقهمندان ادبیات نمایشی، تئاتر و آثار با رویکرد تاریخی قرار گرفته است.
منبع ایران تئاتر
انتهای پیام
Source link
